Częstym miejscem przenikania wody do obiektu są źle lub niedostatecznie zaizolowane fundamenty. Rozpuszczone w wodzie substancje i związki chemiczne zawarte w gruncie i przenikające do niego z zewnątrz mają szkodliwy wpływ zarówno na fundamenty, jak i na ich izolację. W naszych warunkach klimatycznych duży wpływ na niszczenie budowli ma także wielokrotne zamarzanie i rozmarzanie konstrukcji. Dotyczy to szczególnie ścian fundamentowych, narażonych na przemarzanie w środowisku wilgotnym. Zjawisko przemarzania fundamentów, zwłaszcza w budynkach podpiwniczonych jest zjawiskiem wysoce niepożądanym. Wnikająca do ścian fundamentowych woda zamarzając zwiększa swoją objętość i rozsadza strukturę materiału. Woda nie jest też obojętna chemicznie i zawiera roztwory chlorków, siarczanów i azotanów oraz innych agresywnych substancji wypłukiwanych z gruntu. Roztwory te poprzez nieszczelności izolacji przenikają do ścian fundamentowych i wskutek skutek kapilarnego podciągania wilgoci są transportowane na poziom wyższy. Powoduje to powstawanie zawilgoceń, wykwitów solnych, przebarwień, łuszczenie się powłok malarskich lub odpadanie tynku, a w ostateczności prowadzi do destrukcji ścian. Nadmierne zawilgocenie może doprowadzić do nadmiernych deformacji, przemieszczeń, pęknięć i pogorszenia izolacyjności termicznej oraz degradację i pogorszenie wyglądu zewnętrznego warstw elewacyjnych.
Podsumowując uszkodzenia budynków, których sprawcą jest woda, można podzielić na trzy katgorie:
Biologiczne - mikroorganizmy, naloty glonów, obrośnięcie porostami, zagrzybienie, porost plełni, zanieczyszczenie
Chemiczne (szkody wywołane solami) - wykwity solne, rozsadzanie na skutek pęcznienia, zmiany struktury, plamy rdzy, korozja chemiczna
Fizyczne (zjawiska termiczne i statyczne) - ruchy podłoża, uszkodzenia spowodowane mrozem, zmiany temperatury, utrata ciepła, przemoknięcie ścian.